Stille oorlog in je huwelijk

Het gebeurt wel eens dat je een echtpaar hoort zeggen: wij hebben nooit ruzie. Natuurlijk wel eens strubbelingen en wat geïrriteerdheid, dat heeft iedereen toch? We zijn eigenlijk nooit boos op elkaar. In eerste instantie klinkt dit goed. Er zijn twee redenen waardoor mensen geen ruzie maken. Eén: een meningsverschil wordt uitgesproken en hoeft dus niet te ontaarden in een ruzie. Twee: een meningsverschil wordt niet uitgesproken, er is sprake van een stilzwijgende oorlog.

Serieus nemen

Het probleem is dan vaak dat man en vrouw zichzelf en de ander niet serieus nemen. Gevoelens die ze al jaren hebben, worden totaal genegeerd. In feite mogen ze niet voelen wat ze voelen. Niet van zichzelf en ook niet van de ander. Als de één boos is, is de ander geneigd om te zeggen: “Stel je niet aan, doe gezellig!” Of als de één wil vertellen over wat hem/haar bezighoudt op het werk of ergens anders, dan reageert de ander als volgt: “Waar ik nu mee bezig ben, moet klaar, ik heb geen tijd”. Dan groeit er pijn van het niet gezien en niet gehoord worden door de ander. Er wordt niet rechtstreeks gezegd: “Ik voel me gekwetst door jou! Daar voel ik me boos over of gefrustreerd, of verdrietig, of …”. Het lijkt erop dat ze het conflict niet durven aangaan, uit angst dat ze met niets overblijven. Beiden zijn bang als ze werkelijk zeggen wat ze eigenlijk jaren geleden al hadden moeten zeggen, dat de ander de handdoek in de ring zal gooien. Ze zijn bang voor afwijzing. Zo ontstaat eenzaamheid in een huwelijk, ze gaan naast elkaar leven in plaats van mét elkaar.

 

Schijnharmonie

In feite kiezen ze voor schijnharmonie door de keuze om dingen niet uit te praten. Van buiten lijken ze het perfecte echtpaar, van binnen is dat niet waar. Ze verkiezen schijnharmonie boven echte harmonie. Echte harmonie is er wanneer de ander tegen je durft te zeggen als jij een liefdeloze toon gebruikt, niet om te kwetsen, echter om de relatie zuiver te houden, dan kan er ruimte komen om excuses aan te bieden en kan er vergeving plaatsvinden, dan kan er veiligheid groeien.

 

Vergeestelijking

Je kunt een sterk geloof hebben en alles met God delen en vinden dat dan alles is opgelost. God heelt. Er is dan geen ruimte om met elkaar te praten over zaken die niet zo lekker lopen en waardoor we gefrustreerd zijn, of boos of verdrietig, of... Met zo’n vergeestelijkende houding zeg je: “Leg het bij God neer en laat het daar. We praten er niet meer over, je moet me maar gewoon vergeven, dat doe ik toch ook?” Dit kan niet, door zo’n houding is er geen ruimte voor échte vergeving. We doen onze emoties in een potje en zetten het in de voorraadkast, in de hoop dat de inhoud dan zal verdwijnen. Emoties gaan niet zomaar weg. Het gebeurt dat men zo graag harmonie wil hebben, men zichzelf wegcijfert. Natuurlijk mogen we altijd bij God komen en met Hem delen, zeker in eerste instantie. Als we ons laten leiden door onze eigen ongeremde emoties, dan kunnen we de meest kwetsende dingen zeggen, terwijl we die eigenlijk helemaal niet willen. Het is een leerproces om liefdevol dingen aan te geven, écht naar elkaar te luisteren, niet in te vullen voor de ander, de ander te horen en erkenning te geven, niet in een ontkenningsmodus te vervallen en weg te lopen voor je eigen aandeel. Ga de uitdaging aan om je eigen aandeel onder ogen te zien!

 

Tips om oorlog te voorkomen

Wees eerlijk. Spreek uit wat je voelt, vindt of denkt, hoe iets op je is overgekomen en wat dat met je deed. “Leg daarom de leugen af en spreek de waarheid tegen elkaar, want wij zijn elkaars ledematen” (Efeziërs 4:25). We zijn elkaars ledematen, dus we kunnen niet zonder elkaar! Laten we ook op die manier naar elkaar kijken.

Boos zijn op een constructieve manier. “Als u boos wordt, zondig dan niet” (Efeziërs 4:26a). We mogen boos zijn, kies ervoor om je op een liefdevolle en constructieve manier te uiten. Soms helpt het om je eerst even af te reageren door bijvoorbeeld dingen van je af te schrijven, zodat je daarna op een goede manier de ander kan zeggen wat je wil zeggen.

Spreek elke dag uit wat je die dag dwarszat. “Laat de zon niet ondergaan over uw boosheid” (Efeziërs 4:26b). Voorkom dat boosheid gaat woekeren in je hart. Anders blijven we ons afgewezen voelen, en van daaruit reageren. Op die manier voelt de ander zich ook afgewezen en kunnen we al snel een muur om ons hart bouwen. Geef de ander ook de kans om aan te geven wat hem/haar dwarszit en zie het onder ogen. Het is een wisselwerking! Maak ruimte om excuses te maken én te aanvaarden! Als het kan ga samen naar God toe, bid mét en vóór elkaar. Daarna elkaar een knuffel geven doet ook wonderen!

Ga met je zonde naar God toe en vraag Hem om heling in je hart. Waar ben jij nog boos, verdrietig of teleurgesteld over? Wanneer er geen ruimte is in jouw huwelijk om echt te zeggen wat je zou willen zeggen, vraag dan in elk geval of God jouw hart reinigt van de pijnlijke herinneringen, zodat je die niet blijft koesteren.

Bid dat jij liefde in je hart mag ontvangen voor je partner en bid dat God jouw man of vrouw liefde wil geven voor jou.

 

Deze blog is een bewerking van een artikel van Carianne Ros in CV-Koers, november 2008

 

 

 

 

Ja, ik wil leven in balans!

Ontvang NU

het gratis e-boek

VAN DROOM TOT DOEL!

In tien stappen bereiken wat je echt wilt en leven vanuit Gods roeping voor jou!

We willen je graag inspireren en bemoedigen vanuit de Bijbel.

Meld je aan voor de inspiratiebrief en ontvang het e-boek.

Vraag? Opmerking? Tip? Gebedsverzoek?

Social Media